خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر احساس ناتوانی و بی‌وزنی خود را در برابر دنیای پرآشوب بیان می‌کند و خود را به حبابی در دریای طوفانی تشبیه می‌نماید.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در متن وجود دارد که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد.
تک‌بیت ۱۳۵۷ - بجز کسب هوا از من دگر کاری نمی‌آید
بجز کسب هوا از من دگر کاری نمی‌آید
درین دریای پرآشوب پنداری حبابم من ۱
درین دریای پرآشوب پنداری حبابم من ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۳۵۶ - جوانی برد با خود آنچه می‌آمد به کار از من
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۳۵۸ - به خاک افتم ز تخت سلطنت چون در خمار افتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
