خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که مرگ او را از یادها میبرد، اما او همان شور و اشتیاقی است که مردم از سخنانش به دست میآورند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و جاودانگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۱۳۵۰ - مرگ هیهات است سازد از فراموشان مرا
مرگ هیهات است سازد از فراموشان مرا
من همان ذوقم که مییابند از گفتار من ۱
من همان ذوقم که مییابند از گفتار من ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۳۴۹ - یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
گوهر بعدی:تکبیت ۱۳۵۱ - به یک خمیازهٔ گل طی شد ایّام بهار من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.