خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از گذر سریع عمر و بیتوجهی خود به آن میگوید و اشاره میکند که صدای آب، به جای بیدار کردن او، خوابش را سنگینتر کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی درباره گذر زمان و غفلت از زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
تکبیت ۱۳۴۶ - از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
زین صدای آب، سنگینتر شد آخر خواب من ۱
زین صدای آب، سنگینتر شد آخر خواب من ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۳۴۵ - میرود فیض صبوح از دست، تا دم میزنی
گوهر بعدی:تکبیت ۱۳۴۷ - صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.