شاعر از گذر سریع عمر و بیتوجهی خود به آن میگوید و اشاره میکند که صدای آب، به جای بیدار کردن او، خوابش را سنگینتر کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی درباره گذر زمان و غفلت از زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
تکبیت ۱۳۴۶ - از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
زین صدای آب، سنگینتر شد آخر خواب من ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.