خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از وفاداری و مردمداری خود در طول زمان سخن می‌گوید و از ساده‌دلی‌هایش می‌پرسد که چه چیزی از دیگران می‌خواهد.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد.
تک‌بیت ۱۲۷۸ - وفا و مردمی از روزگار دارم چشم
وفا و مردمی از روزگار دارم چشم
ببین ز ساده‌دلیها چه از که می‌جویم ۱
ببین ز ساده‌دلیها چه از که می‌جویم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۲۷۷ - آن طفل یتیمم که شکسته‌ست سبویم
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۲۷۹ - دیگران از دوری ظاهر اگر از دل روند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
