در این متن، شاعر از مقاومت و امید در شرایط سخت سخن میگوید و بیان میکند که با وجود درد و رنج، همچنان میخندد و نفسهای پاک میزند.
متن دارای مضامین عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «خون» و «جگر چاک» ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
تکبیت ۱۲۶۹ - چون صبح، خنده با جگر چاک میزنیم
در موجخیز خون، نفس پاک میزنیم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.