متن بیانگر درد و رنجی است که شاعر از ناملایمات زندگی و ظلم دیگران متحمل شده است. او خود را به گلی تشبیه میکند که در باغ زندگی شکفته، اما با تیغ بیعدالتی مورد آزار قرار گرفته است.
متن حاوی مضامین عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی کافی از زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
تکبیت ۱۲۵۲ - دستش به چیدن سر ما کار تیغ کرد
چون گل به روی هر که درین باغ وا شدیم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.