شاعر بیان میکند که دیگر نمیتوان بر هر غم و اندوهی آه کشید و با چهار تکبیر، به نخل پژمردهای که نشانهای از پاییز دارد، اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق و نمادین است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و فلسفه زندگی دارد.
تکبیت ۱۲۵۰ - هر دم از ماتم برگی نتوان آه کشید
چار تکبیر برین نخل خزاندیده زدیم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.