خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر به اشتباهات و ناپختگی‌های انسان در طول زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که انسان از ابتدا کارهایش را ناتمام و ناپخته آغاز کرده است.
مفاهیم عمیق فلسفی و انسانی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
تک‌بیت ۱۲۴۲ - بر دانهٔ ناپخته دویدیم چو آدم
بر دانهٔ ناپخته دویدیم چو آدم
ما کار خود از روز ازل خام گرفتیم ۱
ما کار خود از روز ازل خام گرفتیم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۲۴۱ - هر کسی تخمی به خاک افشاند و ما دیوانگان
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۲۴۳ - نفسی چند که در غم گذراندن ستم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
