خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از بی‌خانمانی و سرگردانی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که جز دریا و سیلاب، منزلی ندارد. همچنین اشاره می‌کند که از خودگذشتگی کرده و در آغوش یار آرام گرفته‌است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'بحر' و 'سیلاب' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تک‌بیت ۱۲۲۹ - نیست غیر از بحر، چون سیلاب، ما را منزلی
نیست غیر از بحر، چون سیلاب، ما را منزلی
گرد راه از خویش در آغوش یار افشانده‌ایم ۱
گرد راه از خویش در آغوش یار افشانده‌ایم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۲۲۸ - ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده‌ایم
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۲۳۰ - دست ماگیر ای سبک‌جولان، که چون نقش قدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
