شاعر از صبح امید میخواهد که پرده از چهره خود بردارد، زیرا خود را مانند شبهای گناه و تاریک توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
تکبیت ۱۲۲۶ - پرده بردار ز رخسار خود ای صبح امید
که سیهنامه چو شبهای گناه آمدهایم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.