شاعر در این متن به گذرا بودن زندگی و شادیهای آن اشاره میکند و از تضاد بین خنده و غم صحبت مینماید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
تکبیت ۱۱۸۳ - خنده و جان بر لبم یکبار میآید چو برق
ابر میگرید به حالم چون تبسّم میکنم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.