خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از نبود جبههای مقاوم در برابر وحشت اطراف ابراز ناامیدی میکند و از این که نمیتواند از شهر به صحرا پناه ببرد، گلایه دارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق اجتماعی و احساسی مانند ناامیدی و وحشت است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
تکبیت ۱۱۷۷ - نیست یک جبههٔ واکرده درین وحشتگاه
نیست یک جبههٔ واکرده درین وحشتگاه
ننهم روی خود از شهر به صحرا چه کنم؟ ۱
ننهم روی خود از شهر به صحرا چه کنم؟ ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۱۷۶ - چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم؟
گوهر بعدی:تکبیت ۱۱۷۸ - من نه آنم که تراوش کند از من گلهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.