شاعر از تنهایی و نبود روشندلان در باغ و بوستان شکایت دارد و تنها همصحبت خود را آب روان میداند.
متن دارای مفاهیم عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۱۱۷۵ - روشندلی نمانده درین باغ و بوستان
با خود مگر چو آب روان گفتگو کنم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.