این متن به موضوعاتی مانند تقدیر و تدبیر، قدرت الهی، عشق و رهایی از مرگ، و انتخاب مسیر درست زندگی میپردازد. شاعر تأکید میکند که انسان هرچند تلاش کند، تقدیر نهایی در دست خداوند است و عشق میتواند انسان را از ترس مرگ رها کند. همچنین، توصیه میشود که انسان از طمع و حرص دوری کند و جایگاه مناسب خود را در زندگی انتخاب کند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن، نیاز به درک و تجربهی زندگی برای فهم کامل دارد. این مفاهیم برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۶۴۷ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تَدبیرْ به تَقدیرِ خداوند چه مانَد؟ ۱
بَنده چو بِیَندیشَد پیداست چه بیند
حیلَت بِکُند لیک خدایی بِنَدانَد ۲
گامی دو چُنان آید کو راست نَهادهست
وان گاه کِه داند که کُجاهاش کَشانَد؟ ۳
اِسْتیزه مَکُن مَمْلَکَتِ عشق طَلَب کُن
کین مَمْلَکَتَت از مَلِکُ الْموت رَهانَد ۴
شَهْ را تو شکاری شو کَم گیر شکاری
کِاشْکارِ تو را بازِ اَجَلْ بازسِتانَد ۵
خامُش کُن و بُگْزین تو یکی جایْ قَراری
کان جا که گُزینی مَلِک آن جات نِشانَد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.