شاعر از سفیدی موهایش به عنوان نشانهای از پیری یاد میکند و از غفلت خود در زندگی که حتی در صبح قیامت نیز او را به خواب میبرد، ابراز نگرانی میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۱۰۸۵ - نگردید از سفیدیهای مو آیینهام روشن
زهی غفلت که در صبح قیامت میبرد خوابم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.