در این متن، از زلف ماتمدیده به عنوان نمادی از آشفتگی و بلای سیاه در جهان یاد شده و شاعر از مخاطب میخواهد که شانهی خود را از این مصیبت دور نگه دارد.
محتوا شامل مفاهیم نمادین و عاطفی است که درک آن به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
تکبیت ۱۰۱۴ - چو زلف ماتمیان درهم است کار جهان
ازین بلای سیه، دور دار شانهٔ خویش ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.