خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از احساس خجالت و لرزش سخن می‌گوید و ساغر خود را به زمین می‌ریزد. سپس به تشابه خود و دریا اشاره می‌کند که هر دو گوهر یکدیگر را نمایان کرده‌اند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک این اشعار نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد.
تک‌بیت ۱۰۰۷ - ریخت از رعشهٔ خجلت به زمین ساغر خویش
ریخت از رعشهٔ خجلت به زمین ساغر خویش
ما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش ۱
ما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۰۰۶ - از گهرسنجی این جوهریان نزدیک است
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۰۰۸ - خود کرده‌ام به شکوه‌تر خصم جان خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
