خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از صبح می‌خواهد که بیجا نخندد، زیرا شب زمان وصال است و از روشنی چشمش می‌خواهد که پرده‌نشین باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد و درک کامل آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
تک‌بیت ۹۷۷ - ای صبح مزن خندهٔ بیجا، شب وصل است
ای صبح مزن خندهٔ بیجا، شب وصل است
گر روشنی چشم منی، پرده‌نشین باش ۱
گر روشنی چشم منی، پرده‌نشین باش ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۹۷۶ - شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباش
گوهر بعدی:تک‌بیت ۹۷۸ - یاد از نگاه گیر طریق سلوک را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
