خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بیانگر حالت درونی شاعر است که خود را به درخت بید مجنون تشبیه کرده و از سکوت و رنج خود سخن میگوید. شاعر از مخاطب میخواهد که به جای پرسیدن از حالش، از زیباییهای موجود بهره ببرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
تکبیت ۹۶۷ - بید مجنونیم، برگ ما زبان خامشی است
بید مجنونیم، برگ ما زبان خامشی است
گل بچین از برگ ما، احوال بار ما مپرس ۱
گل بچین از برگ ما، احوال بار ما مپرس ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۹۶۶ - چون نگردم گرد سر تا پای او چون گردباد؟
گوهر بعدی:تکبیت ۹۶۸ - از دشمنان خود نتوان بود بیخبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.