شاعر از شرم گناه و احساس سرافکندگی خود سخن میگوید و خود را مانند درخت بید مجنون میداند که از خاک برآمده است.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند گناه و سرافکندگی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
تکبیت ۸۸۱ - ز شرم گنه، سرو موزون ز خاکم
سرافکنده چون بید مجنون برآید ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.