شاعر خود را مانند گلی میداند که با شادی چیده شده، اما اکنون مانند غنچهای است که در فصل پاییز گشوده شده و روزگارش را سپری میکند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
تکبیت ۸۵۴ - نچیده گل ز طرب، خرج روزگار شدم
چو غنچهای که به فصل خزان گشاده شود ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.