این متن بیان میکند که طمع و حرص باعث نابودی نعمتها میشود و هرچه را که آفتاب (نماد خیر و برکت) سبز کند، طمع آن را زرد (نماد نابودی) میکند. این یک هشدار اخلاقی درباره پیامدهای منفی طمع است.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و نمادین است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
تکبیت ۷۸۲ - طمع ز اختر دولت مدار یکرنگی
که هر چه سبز کند آفتاب، زرد کند ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.