خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در دوران پیری از حسرت و پشیمانی سخن میگوید و افسوس میخورد که اکنون که دیگر دندانی ندارد، مجبور به سکوت است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مرتبط با پیری و حسرت است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا جذاب نباشد.
تکبیت ۷۵۳ - از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
لب به دندان میگزم اکنون که دندانم نماند ۱
لب به دندان میگزم اکنون که دندانم نماند ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۷۵۲ - چه سیل بود که از کوهسار حادثه ریخت ؟
گوهر بعدی:تکبیت ۷۵۴ - به صد خون جگر دل را صفا دادم، ندانستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.