خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از رنج و عذاب درونی خود می‌گوید و ابراز تأسف می‌کند برای کسانی که از نعمتهای رنگارنگ زندگی بهره می‌برند.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
تک‌بیت ۶۹۰ - من که روزی از دل خود می‌خورم در آتشم
من که روزی از دل خود می‌خورم در آتشم
وای بر آنکس که نعمتهای الوان می‌خورد ۱
وای بر آنکس که نعمتهای الوان می‌خورد ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۶۸۹ - خواب پوچ این عزیزان قابل تعبیر نیست
گوهر بعدی:تک‌بیت ۶۹۱ - کم‌کم دل مرا غم و اندیشه می‌خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
