متن بیانگر لحظهای خوش و گذراست که فردی مانند برق از وجود خود سر برمیآورد، به وضعیت جهان میخندد و میرود. این تصویر، گذرا و شادمانه بودن زندگی را نشان میدهد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک معنای نهفته در آن دارد.
تکبیت ۵۹۸ - وقت آن کس خوش که چون برق از گریبان وجود
سر برون آورد و بر وضع جهان خندید و رفت ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.