این متن شعری است که در آن شاعر زیبایی و جمال معشوق را ستایش میکند و از تأثیر آن بر خود و جهان اطراف سخن میگوید. شاعر از دیدن معشوق در نوروز و بارش اشک شوق خود یاد میکند و از تأثیر کلام و وجود معشوق بر قلب خود سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر، این متن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میکند.
غزل ۵۹۷ - امروز جمال تو بر دیده مبارک باد
بر ما هَوَسِ تازه پیچیده مُبارک باد ۱
گُلها چون میان بَنْدد بر جُمله جهانْ خَندد
ای برگُل و صد چون گُلْ خندیده مُبارک باد ۲
خوبان چو رُخَت دیده اُفتاده و لَغْزیده
دلْ بر دَرِ این خانه لَغْزیده مُبارک باد ۳
نوروزِ رُخَت دیدم خوش اشک بِباریدَم
نوروز و چُنین بارانْ باریده مُبارک باد ۴
بیگفتِ زبانِ تو بیحَرف و بیانِ تو
از باطِنِ تو گوشَت بِشْنیده مُبارک باد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.