این متن شامل اشعاری است که به مفاهیم فلسفی و عرفانی مانند جستجوی معنا، خودشناسی، و رابطهی انسان با جهان و خالقش میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند هوس، جان، نظر، سفر، و عقل سخن میگوید و سوالاتی عمیق دربارهی ماهیت وجود و جایگاه انسان مطرح میکند.
متن شامل مفاهیم پیچیدهی فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوان تر دشوار یا نامفهوم باشد.
غزل ۵۹۰ - سر از بهر هوس باید چو خالی گشت سر چبود؟
چو جانْ بَهرِ نَظَر باشد رَوانِ بینَظَر چِبْوَد؟ ۱
نَظَر در رویِ شَهْ باید چو آن نَبْوَد چه را شاید؟
سَفَر از خویشتن باید چو با خویشی سَفَر چِبْوَد؟ ۲
مرا پُرسید صَفرایی که گَر مَردِ شِکَرخایی
کَمَر بَنْدم چو نِی پیشَت اگر گویی شِکَر چِبْوَد؟ ۳
بِگُفتم بهترین چیزی وَلیکِن پیشِ غیرِ تو
که تو اَبْلَه شِکَر بینیّ و گویی زین بَتَر چِبْوَد؟ ۴
اَزیرا اصلِ جسم تو زِ زَهرِ قاتل افتادهست
سَقَر بودهست اصلِ تو نَدانَد جُز سَقَر چِبْوَد؟ ۵
جهان و عقلِ کُلّی را زِ عقلِ جُزو چون بینی؟
در آن دریایِ خونْ آشام عقلِ مُخْتَصَر چِبْوَد؟ ۶
دو سه سَطْرست که میخوانی زِ سَر تا پا و پا تا سَر
دِگَر کاری نداری تو وَگَرنه پا و سَر چِبْوَد؟ ۷
چو کور افتاد چَشمِ دل چو گوش از ثِقْل شُد پُرگِل
به غیرِ خانهٔ وَسواس جایِ کور و کَر چِبْوَد؟ ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.