شاعر از درد و رنجی که در دل دارد سخن میگوید و آن را به خارهایی در قفس تشبیه میکند که از آشیانهاش (احتمالاً قلب یا وجودش) برآمده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که ممکن است برای درک کامل به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز داشته باشد.
تکبیت ۴۵۶ - در گوشه قفس مگر از دل برآورم
این خارهاکه در دلم از آشیانه است ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.