خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت سنبل‌های زلف یار خود سخن می‌گوید و آن را با گل‌های پژمرده‌ای مقایسه می‌کند که مانند تقویم‌های قدیمی از ارزش و اعتبار افتاده‌اند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
تک‌بیت ۴۱۷ - سنبل زلف از رخش تا بر کنار افتاده است
سنبل زلف از رخش تا بر کنار افتاده است
گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است ۱
گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۴۱۶ - هست امید زیستن از بام چرخ افتاده را
گوهر بعدی:تک‌بیت ۴۱۸ - سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
