شاعر از غم و اندوهی میگوید که تمام وجودش را فرا گرفته و او را از فکر کردن به نیازهای اولیه مانند لباس و غذا بازمیدارد.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
تکبیت ۴۱۰ - ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟
که بیرون و درونم را گرفته است ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.