خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم و اندوهی میگوید که تمام وجودش را فرا گرفته و او را از فکر کردن به نیازهای اولیه مانند لباس و غذا بازمیدارد.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
تکبیت ۴۱۰ - ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟
ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟
که بیرون و درونم را گرفته است ۱
که بیرون و درونم را گرفته است ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۴۰۹ - غم پوشش برونم را گرفته است
گوهر بعدی:تکبیت ۴۱۱ - از دست رستخیز حوادث کجا رویم ؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.