شاعر از ناامیدی و تاریکی شب زندگی خود میگوید و اشاره میکند که امیدی در صبحگاه برایش نتابیده است. همچنین، این باور که شب میتواند نویدبخش روزی بهتر باشد را حرفی خوابآلود و بیاساس میداند.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۳۷۸ - از شب بخت سیاهم صبح امیدی نزاد
حرف خواب آلودگان است این که شب آبستن است ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.