خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر خود را به درخت بید مجنون در بستان زندگی تشبیه کرده و بیان می‌کند که تنها کاری که از عهده‌اش برمی‌آید، سر به زیر انداختن از شرم است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
تک‌بیت ۳۵۰ - بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است ۱
سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۳۴۹ - بحر، روشنگر آیینهٔ سیلاب بود
گوهر بعدی:تک‌بیت ۳۵۱ - اظهار عشق را به زبان احتیاج نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
