شاعر از تصمیم خود برای ترک وادی غفلت میگوید، اما احساس میکند که همچون کوهی سنگین، خواب و سستی او را از این کار بازمیدارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'وادی غفلت' و 'کوه گرانخواب' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۳۲۲ - گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
کوهم از پای گرانخواب به دامان آویخت ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.