خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از تصمیم خود برای ترک وادی غفلت می‌گوید، اما احساس می‌کند که همچون کوهی سنگین، خواب و سستی او را از این کار بازمی‌دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'وادی غفلت' و 'کوه گرانخواب' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تک‌بیت ۳۲۲ - گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
کوهم از پای گرانخواب به دامان آویخت ۱
کوهم از پای گرانخواب به دامان آویخت ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۳۲۱ - دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویخت
گوهر بعدی:تک‌بیت ۳۲۳ - همین نه خانهٔ ما در گذار سیلاب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
