خلاصه و ردهبندی سنی
15+
متن بیانگر پشیمانی و اندوهی است که به عنوان سزای اعمال نادرست فرد توصیف شده است. با استفاده از استعارههای گل و غنچه، به تأثیرات منفی بیاحتیاطی و غفلت اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوع پشیمانی و عواقب اعمال نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۲۴۱ - سزای توست چون گل گریهٔ تلخ پشیمانی
سزای توست چون گل گریهٔ تلخ پشیمانی
که گفت ای غنچهٔ غافل، دهن پیش صبا بگشا؟ ۱
که گفت ای غنچهٔ غافل، دهن پیش صبا بگشا؟ ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۲۴۰ - شود آسان دل از جان برگرفتن در کهنسالی
گوهر بعدی:تکبیت ۲۴۲ - شکایت نامهٔ ما سنگ را در گریه میآرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.