خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر درد و رنج درونی خود را مانند بیماری توصیف میکند که از شدت درد در بستر میگردد و هر لحظه با غم جدیدی مواجه میشود.
مفهوم عمیق درد و رنج عاطفی در این متن برای درک و همذاتپنداری، به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
تکبیت ۲۰۱ - دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
چو بیماری که گرداند ز تاب درد بالین را ۱
چو بیماری که گرداند ز تاب درد بالین را ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۲۰۰ - چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟
گوهر بعدی:تکبیت ۲۰۲ - ز افتادگی به مسند عزت رسیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.