خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از ناامیدی و یأس خود میگوید و اینکه چگونه امیدش به خاموشی گراییده است. او متوجه میشود که حتی سکوت و اشارات نیز میتوانند مانند زبان گویا عمل کنند و کار لالان (بیزبانان) را سامان دهند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، موضوع ناامیدی و امید نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
تکبیت ۱۹۶ - امید من به خاموشی، یکی ده گشت تا دیدم
امید من به خاموشی، یکی ده گشت تا دیدم
که سامان میدهد دست از اشارت، کار لالان را ۱
که سامان میدهد دست از اشارت، کار لالان را ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۹۵ - کار موقّت به وقت است، که چون وقت رسید
گوهر بعدی:تکبیت ۱۹۷ - گوشی نخراشد ز صدای جرس ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.