خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
خضر با بیرون آوردن گلیم خود از تاریکی، نمادی از نجات و روشنگری است. شاعر از عقل می‌خواهد که او را به سودای خضر رها کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق آن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفهٔ عرفانی دارد.
تک‌بیت ۱۷۱ - خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش
خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش
ای عقل واگذار به سودای او مرا ۱
ای عقل واگذار به سودای او مرا ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۷۰ - خون هزار بوسه به دل جوش می‌زند
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۷۲ - می‌داشت کاش حوصلهٔ یک نگاه دور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
