شاعر بیان میکند که سختیهای زندگی (تلخی دایه) نمیتواند او را ساکت کند و برای آرامش (طفل بدخو) نیاز به شیرینکامی (شکر در شیر) دارد.
متن دارای مفاهیم تمثیلی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
تکبیت ۱۳۸ - روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کرد
طفل بدخویم، شکر در شیر میباید مرا ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.