شاعر در این بیت از احساس سنگینی و درد ناشی از عشق یا غم سخن میگوید و خود را مانند خانهای توصیف میکند که از ابر بهاران نیز سنگینتر است و لنگر درد معشوق یا غم، او را مانند کوهی گران میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند درد و غم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
تکبیت ۱۱۹ - خانه بر دوشتر از ابر بهاران بودم
لنگر درد تو، چون کوه گران کرد مرا ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.