خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از احساس انفعال و بیارزشی خود میگوید و آرزو میکند کسی او را از این وضعیت نجات دهد.
متن حاوی مفاهیم عمیق احساسی و درونگرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا باعث ایجاد پریشانی شود.
تکبیت ۱۱۴ - بس که دارم انفعال از بیوجودیهای خویش
بس که دارم انفعال از بیوجودیهای خویش
آب گردم چون کسی از خاک بردارد مرا ۱
آب گردم چون کسی از خاک بردارد مرا ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۱۳ - میشوم گل، در گریبان خار میافتد مرا
گوهر بعدی:تکبیت ۱۱۵ - چندان که پا ز کوی خرابات میکشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.