شاعر در این بیت از ناتوانی در حفظ دستاوردها و از دست دادن آرزوها سخن میگوید و با استعارهای از برگ و سنگ، احساس ناامیدی و تلخی را بیان میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
تکبیت ۱۱۲ - چو برگ، بر سر حاصل نمیتوان لرزید
کجاست سنگ، که دل از ثمر گرفت مرا ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.