خلاصه و رده‌بندی سنی همه سنین

این متن شعری است که از رسیدن بهار و یار سخن می‌گوید. در آن، طبیعت و عناصر آن مانند باغ، سبزه، غنچه و آسمان به استقبال بهار و یار می‌روند. شاعر از نور و شادی که با رسیدن یار به جهان می‌آید، سخن می‌گوید و احساسات شادی‌بخش و مستی‌آور این واقعه را توصیف می‌کند.

این متن شعری است که از مفاهیم جهانی مانند طبیعت، عشق و بهار سخن می‌گوید و هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای ندارد که محدودیت سنی ایجاد کند. بنابراین، برای همه سنین مناسب است.

مشاهده کامل

غزل ۵۴۹ - آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد

آب زنید راه را هین که نِگار می‌رَسَد
مُژده دهید باغ را بویِ بَهار می‌رَسَد ۱

راه دهید یار را آن مَهِ دَهْ چهار را
کَزْ رُخِ نوربَخشِ او نورْ نِثار می‌رَسَد ۲

چاکْ شُده‌ست آسْمان غُلْغُله‌یی‌ست در جهان
عَنْبَر و مُشک می‌دَمَد سَنْجَقِ یار می‌رَسَد ۳

رونَقِ باغ می‌رَسَد چَشم و چراغ می‌رَسَد
غَم به کِناره می‌رَوَد مَهْ به کِنار می‌رَسَد ۴

تیرْ رَوانه می‌رَوَد سویِ نشانه می‌رَوَد
ما چه نِشَسته‌ایم پس شَهْ زِ شکار می‌رَسَد ۵

باغْ سَلام می‌کُند سَروْ قیام می‌کُند
سَبزه پیاده می‌رَوَد غُنچه سوار می‌رَسَد ۶

خَلْوَتیانِ آسْمان تا چه شراب می‌خورند
روحْ خراب و مَست شُد عقلْ خُمار می‌رَسَد ۷

چون بِرَسی به کویِ ما خامُشی است خویِ ما
زان‌که زِ گفت و گویِ ما گَرد و غُبار می‌رَسَد ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۵۴۸ - چشم تو ناز می‌کند ناز جهان تو را رسد
گوهر بعدی:غزل ۵۵۰ - پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.