خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که با وجود تلاشهای فراوان و تحمل رنجهای زیاد (مانند بوسه زدن بر آبلههای کف پا)، هیچ رهروی در این راه نبوده که او را نشکسته باشد. این متن نشاندهندهی ناامیدی و درد ناشی از بیوفایی یا بیتوجهی دیگران است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک احساسات پیچیدهی بیانشده دارد.
تکبیت ۱۰۲ - گر چه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدم
گر چه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدم
رهروی نیست درین راه که نشکست مرا ۱
رهروی نیست درین راه که نشکست مرا ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۰۱ - جنون دوری من بیش میشود از سنگ
گوهر بعدی:تکبیت ۱۰۳ - منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.