خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از تحمل و صبر خود در برابر مشکلات سخن میگوید و بیان میکند که نمیتوان او را از دامن کوه (نماد استقامت) جدا کرد.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، این شعر نیاز به درک نسبی از ادبیات و نمادگرایی دارد.
تکبیت ۹۱ - پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
نتوان به تیغ کرد ز دامن جدا مرا ۱
نتوان به تیغ کرد ز دامن جدا مرا ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۹۰ - دل چو شد افسرده، از جسم گرانجان پارهای است
گوهر بعدی:تکبیت ۹۲ - بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.