شاعر در این بیت، چرخ (زمان یا دنیا) را به اشتباه محل آرامش و امنیت پنداشته و مانند پرندهای که در خانهٔ شکارچی لانه میسازد، در این دنیا مأوا گزیده است.
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره و تمثیل ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
تکبیت ۵۳ - چرخ را آرامگاه عافیت پنداشتم
آشیان کردم تصور، خانهٔ صیاد را ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.