خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن بالا یک شعر فلسفی است که به پرسش‌های عمیق درباره‌ی ماهیت انسان، عمر، دنیا و حکمت می‌پردازد. شاعر از زبان فرزانه‌ای پاسخ‌های نمادین و استعاری دریافت می‌کند که نشان‌دهنده‌ی بی‌ثباتی و بی‌معنایی ظاهری زندگی است. در نهایت، اشاره می‌شود که دنیا و نعمت‌های آن نزد حق بیگانه هستند و عاقلان به آن دلبسته نمی‌شوند.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

تکه ۵۷ - حال عالم سر بسر پرسیدم از فرزانه‌ای

حال عالم سر بسر پرسیدم از فرزانه‌ای
گفت: یا خاکیست یا بادیست یا افسانه‌ای ۱

گفتمش، آن کس که او اندر طلب پویان بود؟
گفت: یا کوریست یا کریست یا دیوانه‌ای ۲

گفتمش: احوال عمر ما چه باشد عمر چیست؟
گفت: یا برقیست یا شمعیست یا پروانه‌ای ۳

بر مثال قطرهٔ برفست در فصل تموز
هیچ عاقل در چنین جاگاه سازد خانه‌ای ۴

یا مثال سیل خانست آب در فصل بهار
هیچ زیرک در چنین منزل فشاند دانه‌ای ۵

فیلسوفی گفت: اندر جانب هندوستان
حکمتی دیدم نوشته بر در بت خانه‌ای ۶

گفتم: آن حکمت چه حکمت بود؟ گفت: این حکمتست
آدمی را سنگ و شیشه چرخ چون دیوانه‌ای ۷

نعمت دنیا و دنیا نزد حق بیگانه است
هیچ عاقل مهر ورزد با چنین بیگانه‌ای؟ ۸
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۸ ۷۳۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:تکه ۵۶ - ما و همین دوغ وا و ترب و ترینه
گوهر بعدی:تکه ۵۸ - ای بار خدا به حق هستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.