خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که وقتی او ناراحت است، معشوق خوشحال میشود و برعکس. وقتی شاعر گریان است، معشوق میخندد و وقتی شاعر کمانرژی است، معشوق با کرشمههایش انرژی میگیرد. این متن نشاندهندهی یک رابطهی عاشقانهی یکطرفه و ناهماهنگ است.
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و رابطهی ناهماهنگ است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا نیاز به بلوغ عاطفی برای درک بهتر داشته باشد.
تکه ۳۷ - خوش آید او را چون من بناخوشی باشم
خوش آید او را چون من بناخوشی باشم
مرا که خوشی او بود ناخوشی شاید ۱
مرا چو گریان بیند بخندد از شادی
مرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید ۲
مرا که خوشی او بود ناخوشی شاید ۱
مرا چو گریان بیند بخندد از شادی
مرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکه ۳۶ - کار همه راست چنانکه بباید
گوهر بعدی:تکه ۳۸ - هر باد که از سوی بخارا به من آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.