شاعر از درد و رنج زندگی شکایت میکند و از غمهای روحی و جسمی مانند نگرانیهای معیشتی و رنجهای عاطفی مینالد. او از بیفکری و نادانی خود و دیگران گله دارد و از این که تا کی باید این دردها را تحمل کند، سوال میپرسد.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۹۹۳ - یکدم غم جان دار غم نان تا کی
وز پرورش این تن نادان تا کی ۱
اندر ره طبل اشکم و نای و گلو
این رنج ز نخ به ضرب دندان تا کی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.