خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به توصیف احساسات خود نسبت به معشوق می‌پردازد و خود را بنده‌ای چشم‌به‌راه و مجذوب چشمان مست و خواب‌آلود معشوق می‌داند. او معشوق را به نور ماه تشبیه می‌کند که بر زمین می‌تابد و زیبایی و جذابیت‌اش را ستایش می‌کند.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'چشم مست' و 'پرخواب' ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و فرهنگی برای درک صحیح داشته باشد.
رباعی ۱۹۸۲ - هر شب که ببنده همنشین میافتی
هر شب که ببنده همنشین میافتی
چون نور مهی که بر زمین میافتی ۱
من بندهٔ چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی ۲
چون نور مهی که بر زمین میافتی ۱
من بندهٔ چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۸۱ - هر روز یکی شور بر این جمع زنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۸۳ - هرگز به مزاج خود یکی دم نزنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
