خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

این متن شعری است که در آن شاعر از صبح و روشنایی، پیروزی، بخشش و سخاوت الهی سخن می‌گوید. او از موهبت‌های خداوند و گشایش درهای رحمت و هدایت برای بندگانش قدردانی می‌کند و اشاره می‌کند که خداوند بدون انتظار عوض، نعمت‌های خود را به بندگانش می‌بخشد.

این متن دارای مفاهیم عرفانی و دینی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر و استفاده از اصطلاحات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم دینی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۵۲۰ - ای مبارک ز تو صبوح و صباح

ای مُبارک زِ تو صَبوح و صَباح
وِیْ مُظَفَّر فَر از تو قَلْب و جَناح ۱

ای شرابِ طَهور از کَفِ حور
بر حَریفانِ مَجْلِسِ تو مُباح ۲

ای گُشاده هزار دَر بر ما
وِیْ بِداده به دستِ ما مِفْتاح ۳

وانِمودی هر آنچه می‌گویند
مُوذنانْ صُبح فالِقُ الْاصْباح ۴

هرچه دادی عِوَض نمی‌خواهی
گر چه گفتند اَلسَّماحُ رَباح ۵
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۵ ۵۷۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۱۹ - ای دل فرو رو در غمش کالصبر مفتاح الفرج
گوهر بعدی:غزل ۵۲۱ - یا راهبا انظر الیٰ مصباح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.